غزلی دیگر از سعدی

سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم		رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم
گاه گویم که بنالم ز پریشانی حالم		بازگویم که عیانست چه حاجت به بیانم
هیچم از دنیی و عقبی نبرد گوشه خاطر		که به دیدار تو شغلست و فراغ از دو جهانم
گر چنانست که روی من مسکین گدا را		به در غیر ببینی ز در خویش برانم
من در اندیشه آنم که روان بر تو فشانم		نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم
گر تو شیرین زمانی نظری نیز به من کن		که به دیوانگی از عشق تو فرهاد زمانم
نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت		دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم
من همان روز بگفتم که طریق تو گرفتم		که به جانان نرسم تا نرسد کار به جانم
درم از دیده چکانست به یاد لب لعلت		نگهی باز به من کن که بسی در بچکانم
سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم		که به پایان رسدم عمر و به پایان نرسانم

غزلی از سعدی

از در درآمدی و من از خود به درشدم                 گویی کز این جهان به جهان دگر شدم

گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست          صاحب خبر بیامد و من بی‌خبر شدم

چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب                    مهرم به جان رسید و به عیوق برشدم

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق                      ساکت شود بدیدم و مشتاق تر شدم

دستم نداد قوت رفتن به پیش یار                      چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم                       از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت              کاول نظر به دیدن او دیده ور شدم

بیزارم از وفای تو یک روز و یک زمان                     مجموع اگر نشستم و خرسند اگر شدم

او را خود التفات نبودش به صید من                    من خویشتن اسیر کمند نظر شدم

گویند روی سرخ تو سعدی چه زرد کرد               اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم

نوبل 2011

با تبریک به دریافت کنندگان نوبل، خبری که امروز برای انجمن فیزیک ایران کار کردم:

نوبل فیزیک 2011 برای انرژی تاریک

پارک ملی بمو!؟!

«پارک ملی بمو» دیگه کجا بود؟ تا حالا اسمشو نشنیده بودم. بابا همون بهتر بزنین خراب کنین بره...چیزی که به گوش من نخورده باشه، میخوام کلا نباشه!

خدا رو شکر از این همه زمین یه استفاده مفید میخوان بکنن!!!!چرا مخالفت؟!

200 هكتار از پارک ملی "بمو" به پالايشگاه شيراز و مسكن مهر واگذار می‌شود